STRONA GŁÓWNA O NAS KONTAKT PRENUMERATA
Aktualności
Wydarzenia
Ogłoszenia drobne
Chów i hodowla(280)
Biznes i prawo(42)
Marketing i zarządzanie(10)
Inne (2)
"MW" - Archiwum
Od redaktora

Nasza koncepcja

Information in English
Weterynaria po Dyplomie
Akademia po Dyplomie











 06/10

Czerwiec Vol.19 nr 157
ISSN 1230-4425

INDEKS 341002

TEMAT PRZEWODNI - ROZRÓD

Ruja podczas ciąży u krów i klaczy

Autor: dr hab. Andrzej Max, prof. nadzw. SGGW


Po zapłodnieniu rozwija się zarodek, który wchodzi w interakcje z organizmem matki w celu zapewnienia statusu immunologicznego i hormonalnego koniecznego dla rozwoju ciąży. U zwierząt poliestralnych działa mechanizm zwany matczynym rozpoznawaniem ciąży - zarodek sygnalizuje swoją obecność w macicy, wysyłając do organizmu matki informacje biochemiczne mające zapobiegać luteolizie. Dzięki temu powstałe po owulacji ciałko żółte nie zanika, lecz utrzymuje się w jajniku - nazywamy je ciałkiem żółtym ciążowym.

kliknij żeby powiększyć

Zastosowanie ultrasonograficznej fetometrii w predykcji daty porodu u suk

Autorzy: lek. wet. Piotr Socha, prof. dr hab. Tomasz Janowski


Informacje na temat możliwości zastosowania USG w ginekologii i położnictwie psów pojawiły się przed kilkunastu laty. Początkowo koncentrowano się wyłącznie na diagnozowaniu ciąży, ostatnio zaś zwrócono uwagę na inne dodatkowe aspekty, takie jak ocena liczby i żywotności płodów lub określenie zaawansowania rozwoju ciąży. Od tego czasu trwają prace nad pełniejszym wykorzystaniem ultrasonografii w szczegółowym monitorowaniu ciąży u psów, polegającym na okresowej kontroli rozwoju zarodków i płodów. W ich ramach bardzo obiecujące są doświadczenia z zastosowaniem ultrasonograficznej fetometrii w określaniu terminu porodu u suk. Podstawą tej metody jest liniowy i proporcjonalny rozwój poszczególnych części ciała i narządów płodów w czasie ciąży, dający możliwość - po zastosowaniu ich pomiarów i odpowiednich wzorów matematycznych - wyliczenia spodziewanego terminu porodu.

kliknij żeby powiększyć

Ropomacicze czy ciąża urojona - dylemat lekarza klinicysty. Opis przypadku

Autorzy: dr n. wet. Jacek Ingarden, lek. wet. Maja Ingarden, dr n. med. Wiesław Frasik


W Klinice Weterynaryjnej THERIOS rozpoznano przypadek ciąży rzekomej (pseudograviditas) u rocznej suki berneńskiego psa pasterskiego. Pacjentka została skierowana na konsultację z powodu podejrzenia ropomacicza sześć tygodni po zakończeniu cieczki. W badaniu USG stwierdzono ampułowato powiększoną macicę. Usunięto zmieniony narząd i wysłano do badania histopatologicznego, gdzie rozpoznano ciążę urojoną.

kliknij żeby powiększyć

Uwagi na temat tzw. zespołu resztek jajnika u wytrzebionych chirurgicznie suk i kotek

Autorzy: dr n. wet. Grzegorz J. Dejneka, dr hab. Wojciech Niżański, dr n. wet. Janusz Bieżyński


Trzebienie chirurgiczne (ovariohysterectomia lub ovariectomia) ma na celu przede wszystkim zapobieganie ciąży oraz występowaniu cyklu jajnikowego. W związku z tym pojawienie się rui u wykastrowanej samicy jest poważnym źródłem frustracji - zarówno dla właścicieli zwierząt, jak i dla lekarzy wykonujących zabieg.

kliknij żeby powiększyć

Praktyczne aspekty badania ultrasonograficznego macicy u suk i kotek

Autorzy: lek. wet. Ewa Stańczyk, dr hab. Wojciech Niżański, lek. wet. Natalia Mikołajewska, lek. wet. Agnieszka Antończyk, dr n. wet. Małgorzata Ochota, lek. wet. Karolina Siembieda, prof. dr hab. Jan Twardoń


Ultrasonografia układu rodnego jest ważną metodą diagnostyczną w ginekologii i położnictwie małych zwierząt. Na przełomie lat 60. i 70., zaraz po wprowadzeniu do praktyki, służyła jedynie jako czuła metoda wykrywania ciąży. Współcześnie znajduje znacznie szersze zastosowanie, m.in. w poszukiwaniu przyczyn zaburzeń cyklu płciowego, określeniu optymalnego terminu unasienniania, ocenie rozwoju i żywotności płodów.

kliknij żeby powiększyć

Rola herpeswirusa psów (CHV-1) w patologii rozrodu

Autorzy: dr n. wet. Sławomir Giziński, lek. wet. Monika Petrajtis


Istnieje wiele kontrowersji na temat patogennej roli CHV-1 w rozrodzie psów. Ze strony hodowców i właścicieli pada wiele pytań na temat roli herpeswirusa w przypadkach niepłodności, a także profilaktyki u suk ciężarnych i nowo narodzonych szczeniąt. Brak szeroko dostępnej komercyjnej diagnostyki wirusologicznej nie pozwala na rzeczywistą ocenę skali zakażeń w Polsce, i co za tym idzie - właściwe zastosowanie szczepień profilaktycznych. Przedmiotem tego artykułu jest epidemiologia, drogi zakażenia, objawy kliniczne, metody diagnostyki, leczenia oraz profilaktyki zakażeń wywoływanych przez herpeswirus psów typ 1 (CHV-1) w kontekście rozrodu psów.

kliknij żeby powiększyć

Posocznica krwotoczna bydła

Autorzy: prof. zw. dr hab. mgr Zdzisław Gliński, prof. zw. dr hab. Krzysztof Kostro


Dzięki postępom w diagnostyce i leczeniu chorób zakaźnych zwierząt oraz objęciu zwalczania wielu chorób regulacjami międzynarodowymi i krajowymi, w Europie obecnie rzadko występują masowo choroby zakaźne zwierząt. Niemniej jednak zgromadzenie zwierząt w dużych hodowlach, globalizacja produkcji i zmiany klimatyczne stwarzają nowe możliwości dla zarazków, a tym samym dla rozwoju znanych chorób i pojawienia się nowych chorób zakaźnych zwierząt. Mimo istniejących ograniczeń, choroby, które dotychczas rzadko występowały w Europie, spotyka się coraz częściej. Przykładem jest choroba niebieskiego języka, grypa ptasia, borelioza, pomór małych przeżuwaczy, epizootia pryszczycy w Wielkiej Brytanii lub pojawienie się nowej choroby, jaką jest BSE. Do zagrażających Europie chorób można zaliczyć posocznicę krwotoczną bydła.

kliknij żeby powiększyć

Canine Heartworm Test Kit do wykrywania dirofilariozy u psów

Autorzy: lek. wet. Maria Michalczyk, dr hab. Rajmund Sokół, prof. UWM


Dirofilarioza to choroba wywoływana głównie przez Dirofilaria immitis - nicienia groźnego dla psów i kotów. Możliwość wystąpienia tej choroby w Polsce skłoniła autorów do podjęcia próby jej wykrycia za pomocą testu diagnostycznego Canine Heartworm Test Kit oraz badania krwi u psów przebywających w rejonie endemicznym.

kliknij żeby powiększyć

Zatrucie meloksykamem u sześciotygodniowego kocięcia - opis przypadku

Autorzy: dr n. wet. Magdalena Żmigrodzka, lek. wet. Ewa Zwierzyńska


Duży wybór niesteroidowych leków przeciwzapalnych umożliwia skuteczne i bezpieczne uśmierzanie bólu u pacjentów weterynaryjnych. Leki z tej grupy, blokując cyklooksygenazy COX-1 i COX-2, działają przeciwzapalnie, przeciwgorączkowo i przeciwbólowo. Mimo dość wysokiego indeksu terapeutycznego, istnieje zawsze niebezpieczeństwo wystąpienia powikłań po ich zastosowaniu.

kliknij żeby powiększyć

Choroby kolkowe źrebiąt

Autorzy: prof. dr hab. Eligiusz Madej, dr n. wet. Tomasz Riha, dr hab. Krzysztof Lutnicki


Kolki u źrebiąt występują częściej niż u koni dorosłych i mają zwykle inną etiologię. Ich przyczynami są najczęściej wady wrodzone, silne stresy i brak należytej opieki w okresie odchowu. Mogą pojawiać się już bezpośrednio po porodzie i w tym przypadku objawem zwiastującym jest brak odruchu ssania, który powinien pojawiać się w ciągu pierwszych 20 minut, oraz trudność w utrzymaniu się w pozycji stojącej po 2 godzinach od chwili porodu. Zwykle są to kolki na tle wad wrodzonych, zatrzymania smółki i urazów powstałych podczas skomplikowanych porodów. Ogólnie kolki źrebiąt mają najczęściej ostry przebieg i są trudniejsze do rozpoznania niż u dorosłych ze względu na brak możliwości wykonania pełnego badania rektalnego.

kliknij żeby powiększyć

Retikulocyty. Cz. I. Wiadomości ogólne

Autor: dr n. wet. Janina Łukaszewska


Retikulocyty są formą przejściową między erytroblastami i erytrocytami. Oznaczenie liczby retikulocytów umożliwia nam ocenę odpowiedzi szpiku kostnego na niedokrwistość. Zwiększona ich liczba pojawia się po 3-4 dniach w niedokrwistościach regeneratywnych (po krwotoku lub hemolizie). Jeśli nie pojawią się, mamy do czynienia z niedokrwistością nieregeneratywną (choroby przewlekłe). U psów występują retikulocyty zagregowane, u kotów, oprócz nich, także punktowe. Do oceny stopnia nasilenia erytropoezy wykorzystujemy tylko formy zagregowane.

kliknij żeby powiększyć

Co wiemy o komercyjnych karmach bytowych dla psów i kotów?

Autor: dr n. wet. Agnieszka Kurosad


Artykuł pokrótce przedstawia możliwości oceny karm komercyjnych poprzez ocenę składu i analizy chemicznej produktu oraz porusza zagadnienie substancji dodatkowych, stosowanych w produktach spożywczych i karmach dla psów i kotów. Skrótowo opisano "nowe trendy żywieniowe", mające swoje przełożenie na karmy komercyjne (przykłady karm "bio", holistycznej formuły, BARK, karm "bliskich naturze" czy opartych na nutrigenomice).

kliknij żeby powiększyć

Wpływ fruktooligosacharydów i mannanooligosacharydów na funkcjonowanie przewodu pokarmowego psów i kotów

Autor: lek. wet. mgr inż. zoot. mgr biol. Adam Mirowski


Żywienie jest jednym z kluczowych czynników wpływających na stan zdrowia organizmu. Ważnymi składnikami karm dla psów i kotów są prebiotyki, między innymi fruktooligosacharydy (FOS) i mannanooligosacharydy (MOS). Związki te w istotny sposób warunkują prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego.

kliknij żeby powiększyć
TEMAT PRZEWODNI - ANESTEZJOLOGIA

Uwaga! Treść może ulec zmianie

 08/10

Powikłania w znieczuleniu ogólnym - zasady bezpiecznej intubacji

Autorzy: dr n. wet. Teresa Mastalerz, dr hab. Marek Galanty


Intubacja dotchawicza pozwala na utrzymanie drożności dróg oddechowych, swobodną wymianę gazową, w tym przepływ gazów anestetycznych, zabezpiecza drogi oddechowe przed zassaniem materiału obcego, a środowisko sali operacyjnej przed skażeniem resztkami anestetyków wziewnych. W zależności od potrzeby umożliwia także przeprowadzenie oddychania wspomaganego podczas anestezji lub kontrolowanego, niezbędnego podczas otwarcia klatki piersiowej. Prawidłowo wykonana intubacja dotchawicza zapewnia bezpieczeństwo pacjentowi, zdarza się jednak, że może być przyczyną wielu poważnych powikłań.

kliknij żeby powiększyć

Gazometria krwi w anestezjologii małych zwierząt

Autorzy: lek. wet. Magdalena Kalwas, prof. dr hab. Anna Winnicka


Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, widoczne w badaniu gazometrycznym krwi, nie tylko towarzyszą określonym chorobom, ale także stanowią odzwierciedlenie stosowanej terapii.

kliknij żeby powiększyć

Znieczulenie psów ras krótkoczaszkowych

Autor: lek. wet. Agnieszka Wiśniewska


Znieczulenie ogólne psów ras krótkoczaszkowych (brachycefalicznych) wymaga specjalnego postępowania. Charakterystyczne uwarunkowania anatomiczne górnych dróg oddechowych u tych ras predysponują do powikłań w trakcie znieczulenia. W niniejszym artykule przedstawiono kolejne etapy znieczulenia (od przygotowania pacjenta po opiekę pooperacyjną) z uwzględnieniem momentów krytycznych dla życia pacjenta.

kliknij żeby powiększyć

Znieczulenie do torakotomii - wstęp do wentylacji mechanicznej

Autorzy: lek. wet. Monika Januchta, dr n. wet. Teresa Mastalerz


Torakotomia to jedna z procedur chirurgicznych, polegająca na otwarciu ściany klatki piersiowej w celu umożliwienia dostępu do narządów w jej wnętrzu, czyli płuc, serca, przełyku, tchawicy lub przepony. Zabiegi torakochirurgiczne przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym z intubacją i wentylacją kontrolowaną. Najczęstsze wskazania do wykonania torakotomii u zwierząt to usunięcie części lub całego płata płuc (ropień, nowotwór, skręt), stale narastająca odma opłucnowa, wylew chłonki bądź zabiegi korygujące wrodzone wady serca. Bezpieczne znieczulenie takich pacjentów jest zawsze pewnym wyzwaniem i bazuje na znajomości fizjologii oddychania, patofizjologii danego schorzenia, odpowiednim przygotowaniu zwierzęcia do znieczulenia oraz doborze leków i typu wentylacji mechanicznej.

kliknij żeby powiększyć

TIVA - znieczulenie całkowicie dożylne jako alternatywa dla znieczulenia wziewnego

Autorzy: lek. wet. Katarzyna Siewruk, dr n. wet. Teresa Mastalerz


Znieczulenie całkowicie dożylne (TIVA - total intravenous anaesthesia) jest to technika znieczulenia ogólnego, podczas której wywołanie anestezji, analgezji, amnezji, miorelaksacji (w zależności od potrzeby) oraz zniesienie odruchów sympatoadrenergicznych odbywa się jedynie za pomocą środków podawanych dożylnie przez dowolnie długi czas. TIVA zdefiniowana jest jako technika eliminująca użycie anestetyków wziewnych, pozwalająca uniknąć wywoływanych przez nie działań niepożądanych. Nie wymaga aparatu do znieczulenia ogólnego, wraz ze specjalnymi parownikami oraz systemem dostarczania i eliminacji gazów anestetycznych. Dzięki jej zastosowaniu można uniknąć zanieczyszczenia sali operacyjnej gazami anestetycznymi, zwiększając tym samym bezpieczeństwo pracującego w tym środowisku personelu.

kliknij żeby powiększyć

Fakty i mity na temat analgezji okołooperacyjnej u kotów

Autorzy: lek. wet. Monika Januchta, lek. wet. Magdalena Kalwas, lek. wet. Michał Golicz, dr n. wet. Teresa Mastalerz


Większość kotów przechodzi przynajmniej jeden zabieg chirurgiczny w swoim życiu. Lekarz weterynarii, dysponując dużą gamą leków analgetycznych, ma obowiązek rozpoznania bólu i wdrażania odpowiedniego postępowania przeciwbólowego. Rozwój medycyny weterynaryjnej otwiera przed nami szeroki zakres możliwości opieki nad zwierzętami, jednakże większość informacji w zakresie zwalczania bólu dotyczy psów. Należy pamiętać, że koty różnią się od innych gatunków metabolizmem oraz reakcjami na niektóre leki, i nie zawsze schematy postępowania czy środki przewidziane dla psa sprawdzą się u kota.

kliknij żeby powiększyć

Znieczulenie w okulistyce psów i kotów

Autorzy: lek. wet. Karolina Pilak, lek. wet. Oliwia Łobaczewska, lek. wet. Janusz Gawliński


Istotą znieczulenia w zabiegach okulistycznych jest zapewnienie unieruchomienia gałki ocznej (akinezja), zapewnienie stałego ciśnienia śródgałkowego (normotonia), zniesienie odczuwania bólu (analgezja) i zapewnienie nieprzekrwionego pola operacyjnego. Znaczna część zabiegów wykonywanych na omawianej okolicy wymaga wprowadzenia pacjenta w stan znieczulenia ogólnego. Aby zmniejszyć dawki leków potrzebnych do osiągnięcia głębokiej sedacji i zapewnić pacjentowi komfort braku odczuwania bólu zarówno przed, jak i po zabiegu, można wykonać miejscową blokadę nerwów zaopatrujących gałkę oczną.

kliknij żeby powiększyć

Padaczka dziedziczna u psów. Cz. II

Autor: André Jaggy, prof. dr med. vet., dipl. ECVN, Phd


W przypadku podejrzenia dziedzicznego podłoża padaczki idiopatycznej, zawsze należy próbować potwierdzić genetyczne podłoże choroby. Gdyby się to udało, populacja psów lub rasa mogłaby być uzdrawiana poprzez eliminację nosicieli z programów hodowlanych. Aby wprowadzić taką selekcję, należy najpierw odpowiedzieć na wiele pytań. Jaki jest dokładny sposób dziedziczenia choroby? Czy jest taki sam u różnych ras psów, czy nie? Czy i jakie zalecenia praktyczne należy sformułować dla hodowców? Poniżej przedstawiono krótką charakterystykę badań genetycznych przeprowadzonych na różnych rasach psów chorujących na padaczkę idiopatyczną.

kliknij żeby powiększyć

Kreatyna w dietetyce weterynaryjnej

Autor: lek. wet. mgr inż. zoot. mgr biol. Adam Mirowski


Kreatyna jest substancją powszechnie stosowaną jako suplement diety człowieka, a w ostatnich latach znajdującą coraz szersze zastosowanie również w dietetyce weterynaryjnej. Na rynku kreatyna występuje w połączeniu z różnymi składnikami stymulującymi jej wchłanianie i zwiększającymi skuteczność preparatów.

kliknij żeby powiększyć

Kwasica oddechowa i jej diagnostyka w przebiegu zespołu oddechowego cieląt

Autor: dr n. wet. Piotr Sławuta


Termin "zespół oddechowy bydła" (BRDC - Bovine Respiratory Disease Complex) używany jest jako określenie chorób zapalnych układu oddechowego, wywołanych współdziałaniem czynników zakaźnych i warunków środowiska obniżających odporność. U cieląt zespół ten przebiega w postaci tzw. enzootycznej bronchopneumonii (EBC). Choroba ta, występująca przede wszystkim na fermach, objawia się zapaleniem oskrzeli, a następnie płuc.

kliknij żeby powiększyć

Potas w praktyce weterynaryjnej - co należy wiedzieć o hiperkaliemii u psów i kotów?

Autorzy: lek. wet. Marta Idziak, dr n. wet. Anna Burdzińska


Wahania stężeń potasu są jednymi z najczęstszych zaburzeń gospodarki elektrolitowej obserwowanych w praktyce klinicznej, zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Hiperkaliemia u psów i kotów to stan, w którym stężenie potasu we krwi przekracza 5,5 mEq/l (mmol/l). Występuje rzadziej niż hipokaliemia, jest to jednak zaburzenie o znacznie cięższym przebiegu, często niebezpieczne i zagrażające życiu pacjenta.

kliknij żeby powiększyć

Przyczyny biegunek przed- i poodsadzeniowych u prosiąt oraz ich rozpoznawanie

Autor: doc. dr hab. Kazimierz Tarasiuk


W grupie potencjalnych czynników etiologicznych biegunek u nowo narodzonych prosiąt należy wymienić bakterie, takie jak E. coli (szczepy charakteryzujące się obecnością fimbrii adhezyjnych F4, F5, F6, F41 oraz mające zdolność wytwarzania enterotoksyn), Clostridium perfringens typ A i Clostridium difficile, kokcydia (Isospora suis) oraz rotawirusy, głównie należące do serogrupy A. Omawiając ten temat, nie należy zapominać o znaczeniu higieny, warunków środowiskowych, w tym temperatury w porodówce, oraz zapewnieniu nowo narodzonym prosiętom dostępu do dobrej jakości siary. W momencie wystąpienia biegunki najważniejsza jest szybka i właściwa diagnostyka. Pojawienie się wodnistej biegunki u osesków w ciągu kilku - kilkudziesięciu godzin po urodzeniu może wskazywać na zakażenie E. coli i(lub) Clostridium sp. Nie wolno zapominać, że przyczyną biegunek w tym przypadku mogą być również złe warunki sanitarno-higieniczne oraz niewystarczająca ilość i jakość siary.

kliknij żeby powiększyć

Anomalia Ebsteina - rzadka wada wrodzona serca u psów

Autorzy: dr hab. Urszula Pasławska prof. nadzwyczajny, lek. wet. Adrian Janiszewski


Anomalia Ebsteina (Ebstein's anomaly) jest rzadko spotykaną wadą wrodzoną serca dotyczącą płatków zastawki trójdzielnej, charakteryzującą się przemieszczeniem płatków przegrodowego i tylnego w stronę koniuszka prawej komory. W wyniku tego prawa komora ulega podziałowi na część zatrializowaną, pełniącą funkcję przedsionka, oraz bardzo małą część właściwą.

kliknij żeby powiększyć

Zastosowanie wyciągu z żurawiny i glukozaminy w leczeniu zakażeń dolnych dróg moczowych u małych zwierząt. Cz. I. Zakażenia dróg moczowych u psów

Autor: dr n. wet. Renata Nieradka


Wobec zwiększania się długości życia psów narasta także problem przewlekłych zakażeń dolnych dróg moczowych, a zwłaszcza pęcherza moczowego. Poszukuje się preparatów mogących zastąpić chemioterapeutyki, przeznaczonych do leczenia bakteryjnych stanów zapalnych w układzie moczowym u psów i zapobiegania im. Wydaje się, że wyciąg z żurawiny w połączeniu z glukozaminą może działać bakteriobójczo i stabilizująco na błonę śluzową pęcherza moczowego. Celem pracy było określenie przydatności wyciągu z żurawiny i glukozaminy w leczeniu zakażeń dróg moczowych u psów.

kliknij żeby powiększyć

Pierwotne nowotwory mózgu u psów i kotów - występowanie, objawy i leczenie

Autorzy: lek. wet. Arkadiusz Olkowski, lek. wet. Piotr Trębacz, dr n. wet. Tadeusz Narojek, lek. wet. Katarzyna Siewruk, dr hab. Marek Galanty


Nowotwory pierwotne mózgu wywodzą się z komórek nerwowych, komórek glejowych, nabłonka splotu naczyniówkowego, komórek wyściółki komór lub opon mózgowych. Klasyfikacja tych nowotworów opiera się na histopatologicznej ocenie dominującego typu komórek oraz charakteru ich wzrostu. Umożliwia to określenie rodzaju nowotworu i stopnia jego złośliwości, co stanowi podstawę do ustalenia rokowania i leczenia.

kliknij żeby powiększyć

Wybrane uwagi kliniczne specjalisty chorób zwierząt laboratoryjnych

Autor: Diane McClure, DVM, PhD, Dipl ACLAM


Niektóre informacje i techniki powszechne w laboratorium mają także zastosowanie w klinice weterynaryjnej. Artykuł porusza kilka tematów, które mogą być przydatne dla lekarzy weterynarii.

kliknij żeby powiększyć

Przesłanie komara

Autor: Kurt-Martin Mayer


Badenia-Wirtembergia bramą dla komarów - na południowym zachodzie naukowcy stwierdzają obecność egzotycznych chorób. Pozwalają one wyjaśnić zagadkowe dolegliwości.

kliknij żeby powiększyć

Analgetyki w leczeniu bólów nowotworowych u psów i kotów. Cz. II

Autor: prof. dr hab. n. wet. Bogdan Feliks Kania


Najbardziej pospolite błędy w stosowaniu opioidów w bólu nowotworowym to niestosowanie ich z odpowiednim wyprzedzeniem, czyli w premedykacji, stosowanie ich zbyt rzadko, w zbyt małych dawkach albo zaniechanie ich stosowania w ogóle. Nie należy się obawiać stosowania opioidów w dużych dawkach, gdy to jest konieczne. Niektórzy specjaliści sądzili, że nie określono maksymalnych dawek opioidów dla zwierząt. Równoczesne stosowanie opioidów z trankwilizatorami może zwiększać działanie opioidów. Niektóre z trankwilizatorów natomiast – takie jak acepromazyna będąca pochodną fenotiazynową - powinny być stosowane ostrożnie u zwierząt starych i wyniszczonych, w tym wielu pacjentów z nowotworami. U takich zwierząt w stanach krytycznych właściwszymi lekami stosowanymi łącznie z opioidami byłyby benzodiazepiny (BDA).

kliknij żeby powiększyć
ULUBIONE

Dodaj do ulubionych

Ustaw jako startową

WYSZUKIWANIE

Szukaj artykułów archiwalnych "MW"

zaawansowane

LOGOWANIE

Zaloguj się do serwisu

wpisz email

Informacje dotyczące rejestracji i logowania

ZAMIESZCZANIE PUBLIKACJI

Regulamin publikowania prac w "Magazynie Weterynaryjnym"

Wyróżnienie PTNW dla "MW"

Wyróżnienie honorowe PTNW "Resolutio pro Laude" dla redakcji czasopisma "Magazyn Weterynaryjny"