STRONA GŁÓWNA O NAS KONTAKT PRENUMERATA
Aktualności
Wydarzenia
Ogłoszenia drobne
Chów i hodowla(443)
Biznes i prawo(62)
Marketing i zarządzanie(10)
Inne (5)
"MW" - Archiwum
Od redaktora

Nasza koncepcja

Information in English
Weterynaria po Dyplomie
Akademia po Dyplomie





 10/14

Październik Vol.23 nr 209
ISSN 1230-4425

INDEKS 341002

TEMAT PRZEWODNI - CHOROBA CUSHINGA

Nadczynność kory nadnerczy u kotów

Autorzy: dr n. wet. Agnieszka Cekiera, dr hab. Jarosław Popiel prof. nadzw.


Nadczynność kory nadnerczy (zespół Cushinga u kotów) jest rzadko występującą chorobą, spowodowaną zbyt wysokim stężeniem kortyzolu we krwi. Choroba jest zdecydowanie częstsza u psów. Około 80% przypadków to zależny od przysadki hiperadrenokortycyzm spowodowany gruczolakiem lub gruczolakorakiem przysadki. Pozostałe przypadki to hiperadrenokortycyzm nadnerczowozależny - guz nadnerczy o zdolności wydzielniczej (gruczolak/gruczolakorak). Podobnie jak u psów, u kotów spotykany jest również jatrogenny zespół Cushinga, chociaż zdecydowanie rzadziej z powodu większej tolerancji kotów na glikokortykosteroidy. kliknij żeby powiększyć

Usunięcie nadnercza przy zespole Cushinga u psów

Autorzy: dr n. wet. Beata Degórska, dr n. wet. Piotr Trębacz, lek. wet. Maria Chmielewska, dr n. wet. Joanna Bonecka, dr n. wet. Magdalena Kalwas-Śliwińska


Nadnercza są parzystymi gruczołami dokrewnymi, ułożonymi pozaotrzewnowo w okolicy przednio-przyśrodkowych biegunów obu nerek. Lewy gruczoł, nieco większy niż prawy, położony jest między aortą i lewą nerką, prawy zaś między żyłą główną doogonową i prawą nerką. Oba nadnercza połączone są luźno tkanką łączną z okolicznymi strukturami, ale torebka prawego nadnercza może być połączona ze śródbłonkiem żyły głównej doogonowej. Na dogrzbietowej powierzchni gruczołu widoczna jest tętnica przeponowo-brzuszna, a żyła przeponowo-brzuszna znajduje się pod gruczołem nadnerczowym. W części doogonowej nadnercza leżą w bliskim kontakcie z tętnicą i żyłą nerkową. kliknij żeby powiększyć

Zespół Cushinga u koni - rozpoznanie i leczenie

Autorzy: dr n. wet. Jan Marczuk, dr hab. Bożena Kiczorowska, dr n. wet. Piotr Brodzki, dr n. wet. Łukasz Kurek, lek. wet. Urszula Kotowicz-Szatkowska


W praktyce klinicznej bardzo rzadko spotyka się zaburzenia endokrynologiczne u koni. Jednak, szczególnie u koni w starszym wieku, nietypowe objawy kliniczne w postaci poliurii, polidypsji (PU/PD), zmiany jakości okrywy włosowej, zmiennego apetytu, zmiany kondycji, a także objawy typowe dla przewlekłego ochwatu można łączyć z zaburzeniami hormonalnymi. Obecnie medycyna weterynaryjna dysponuje szerokimi możliwościami diagnostycznymi zaburzeń hormonalnych u koni, jak również - w niektórych przypadkach - skuteczną terapią pozwalającą na poprawę komfortu życia. kliknij żeby powiększyć

Atypowy zespół Cushinga u psów

Autorzy: lek. wet. Paulina Lis, dr hab. Jarosław Popiel prof. nadzw., dr n. wet. Agnieszka Cekiera


Nadczynność kory nadnerczy, obok niedoczynności tarczycy, to jedna z najczęstszych endokrynopatii występujących u psów w średnim wieku oraz starszych. W literaturze coraz częściej pojawiają się jednak doniesienia o występowaniu u psów również zespołu tzw. pseudo-Cushinga (ang. occult hyperadrenocorticism, occult HAC, atypical HAC). Jest to problem, który - pomimo dotychczas nieudowodnionego istnienia - znacznie komplikuje rozpoznawanie, co z kolei powoduje, że jego trafność może budzić wątpliwości. kliknij żeby powiększyć

Choroba Cushinga i obrzęk śluzakowaty u psów. Złożony przypadek kliniczny

Autor: lek. wet. Aleksandra Wiatrowska


Choroba Cushinga to zespół objawów klinicznych i zmian w obrazie biochemicznym krwi, który wynika z długotrwałego nadmiaru glikokortykosteroidów. W zależności od etiologii wyróżniamy trzy formy choroby - dwie endogenne - przysadkową i nadnerczową, oraz jedną egzogenną - jatrogenną. kliknij żeby powiększyć

Ropniak opłucnej kotów - nowe spojrzenie na stary problem. Cz. II

Autorzy: dr n. wet. Anna Kołodziejska-Sawerska, lek. wet. Paulina Przyborowska, Anna Szcześniak


Obecność zakażonego wysięku w jamie opłucnej określa się mianem ropniaka opłucnej (pyothorax). U kotów ma on najczęściej tło idiopatyczne. Leczenie obejmuje antybiotykoterapię ogólną, leczenie miejscowe oraz wspomagające. Z antybiotyków najczęściej stosuje się amoksycylinę z kwasem klawulanowym albo połączenie ampicyliny i sulbaktamu, a także metronidazol lub klindamycynę. Terapia miejscowa może polegać na punkcji jamy opłucnej i usunięciu płynu, drenażu jamy opłucnej, drenażu połączonym z doopłucnowym podawaniem leków fibrynolitycznych lub na zabiegach wideotorakoskopowych. kliknij żeby powiększyć

Brak apetytu u psów i kotów - objaw somatyczny czy behawioralny? Cz. I

Autorzy: dr n. wet. Jagna Kudła, prof. dr hab. Roman Lechowski


Obniżenie łaknienia lub jego brak to objawy wymieniane niemal równie często jak posmutnienie czy osłabienie, zwłaszcza przy omawianiu chorób zakaźnych. Z jednej strony, jako objawy nieswoiste, nie wskazują na przyczynę, z drugiej zaś natychmiast zwracają uwagę właściciela psa lub kota na zły stan zdrowia zwierzęcia. Tak powszechny objaw chorób somatycznych może jednak wprowadzić właściciela albo lekarza weterynarii w błąd, ponieważ w wielu przypadkach brak apetytu może mieć podłoże behawioralne. kliknij żeby powiększyć

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów w wybranych endokrynopatiach

Autorzy: dr n. wet. Agnieszka Sikorska-Kopyłowicz, dr n. wet. Paweł Jonkisz, dr n. wet. Agnieszka Kurosad


Zaburzenia metabolizmu węglowodanów towarzyszą różnym endokrynopatiom, w których dochodzi do wzrostu wydzielania takich hormonów jak hormon wzrostu, katecholaminy, glikokortykosteroidy, aldosteron i glukagon w stosunku do działania insuliny. Zwiększona produkcja tych hormonów prowadzi do zaburzeń metabolicznych. Dochodzi do zwiększenia wytwarzania glukozy w wątrobie na drodze nasilenia glukoneogenezy i glikogenolizy oraz zmniejszenia jej zużytkowania w tkankach obwodowych. W artykule przedstawiono zaburzenia węglowodanów w przebiegu cukrzycy, chorób tarczycy oraz guza chromochłonnego. kliknij żeby powiększyć

Alkoholizacja torbieli wątrobowej u kota - opis przypadku

Autorzy: lek. wet. Michał Jankowski, lek. wet. Aleksandra Krygowska-Jankowska, lek. wet. Aleksandra Małecka


Torbiel (łac. cystis) to patologiczna przestrzeń w obrębie organizmu, składająca się z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem albo galaretowatą zawartością. Torbiele wątrobowe są wyścielone śródbłonkiem i wypełnione płynem. Aktywność śródbłonka jest odpowiedzialna za rozrost i zwiększenie objętości cyst. Celem niniejszego artykułu jest opisanie przypadku drenażu i alkoholizacji cysty pod kontrolą USG. kliknij żeby powiększyć

Zadzierzgnięcie rzepki u konia. Opis przypadku

Autorzy: dr n. wet. Radomir Henklewski, lek. wet. Aleksandra Skalec


W toku ewolucji u koni doszło do znacznego uścięgnienia wielu mięśni. Dzięki temu są one w stanie trwać w pozycji stojącej przez wiele godzin bez aktywnego udziału mięśni. Jest to związane z rozwiniętym do perfekcji tzw. aparatem ustaleniowym kończyn (ang. reciprocal apparatus, niem. Spannsagenmechanismus) oraz z wyjątkowym mechanizmem jego działania (ang. passive stay apparatus, niem. Fixationsmechanismus des Kniegelenks), będącymi cechą gatunkową tych zwierząt. Zagadnienie to nierozerwalnie wiąże się z problemem zadzierzgnięcia rzepki u koni. kliknij żeby powiększyć

Choroba Cushinga u świnek morskich

Autorzy: lek. wet. Jakub Sadłowski, lek. wet. Joanna Strąk


Hiperkortyzolemia spotykana jest sporadycznie u świnek morskich, chomików i szynszyli. Analogicznie, jak ma to miejsce u psów, może być pochodzenia przysadkowego - hiperplazja lub guz przysadki produkują zwiększone ilości ACTH, co stymuluje nadnercza do rozrostu. U świnek morskich struktury te są fizjologiczne dużych rozmiarów - długości nawet do 12 mm, szerokości 4-7 mm. Hiperkortyzolemia może być również związana z ektopowym guzem produkującym ACTH, guzem nadnerczy lub może mieć charakter jatrogenny. kliknij żeby powiększyć

Występowanie zmian wskazujących na promienicę u saren Capreolus capreolus L. - opis przypadków

Autor: dr hab. Marian Flis


W artykule przedstawiono opisy zmian u saren, wskazujących na rzadką bakteryjną chorobę - promienicę. W ciągu pięciu ostatnich sezonów łowieckich zmiany takie stwierdzono u trzech osobników, samców w pełni rozwoju somatycznego, co można wiązać z większym ryzykiem urazów. Niewielka liczba stwierdzonych przypadków w odniesieniu do ocenionych czerepów i żuchw samców tego gatunku w rejonie Lubelszczyzny może świadczyć o tym, że choroba, pomimo jej zakaźnego charakteru, nie stanowi poważnego problemu zdrowotnego saren. kliknij żeby powiększyć

TEMAT PRZEWODNI - NEUROLOGIA

Uwaga! Treść może ulec zmianie

 11/14

Choroby mózgu psów i kotów. Cz. II

Autor: Simon R. Platt BVM&S MRCVS


Choroby mózgu powodują wystąpienie objawów klinicznych, które mogą być bardzo do siebie podobne, mimo że rokowanie w ich przebiegu różni się dramatycznie. Przyczynę choroby można próbować ustalić na podstawie tego, czy objawy pojawiają się nagle, czy stopniowo, czy choroba postępuje, czy też jest stabilna, czy objawy występują stale, czy okresowo oraz czy są ogniskowe, wieloogniskowe czy rozsiane. W drugiej części artykułu specjalny nacisk został położony na choroby metaboliczne i nowotworowe. kliknij żeby powiększyć

Wykorzystanie zestawu drenującego w leczeniu torbieli wewnątrzczaszkowej

Autorzy: lek. wet. Arkadiusz Olkowski, lek. wet. Andrzej Łobaczewski, dr hab. Marek Galanty prof. SGGW, dr n. wet. Tadeusz Narojek


Torbiel pajęczynówki jest wadą rozwojową wynikającą z gromadzenia się płynu mózgowo-rdzeniowego pomiędzy dwiema warstwami pajęczynówki. U ludzi stanowi 1% zmian ogniskowych mózgu i może mieć różne umiejscowienie. U psów torbiele pajęczynówki zostały opisane w doogonowym dole czaszki w okolicy przestrzeni czworaczej, stąd też nazywane są często torbielami przestrzeni czworaczej. kliknij żeby powiększyć

Uchyłek pajęczynówki w odcinku piersiowo-lędźwiowym - diagnostyka różnicowa z przepukliną krążka międzykręgowego u mopsów

Autorzy: dr. med. vet. habil. Thomas Flegel, vet. Marie-Kerstin Müller


Większość lekarzy weterynarii uważa chorobę krążka międzykręgowego za najbardziej prawdopodobne rozpoznanie u psów ras małych, które trafiają do gabinetów weterynaryjnych z porażeniem kończyn miednicznych. Istnieje jednak stosunkowo długa listach innych chorób, które należy brać pod uwagę w rozpoznaniu różnicowym przyczyny takich objawów. Jedną z nich jest uchyłek pajęczynówki. kliknij żeby powiększyć

Drżenia i inne ruchy mimowolne - częsty objaw, z którym spotyka się lekarz weterynarii

Autorzy: lek. wet. Tomasz Monowid, lek. wet. Aneta Bocheńska, dr hab. Andrzej Pomianowski prof. UWM


Ruchy mimowolne są częstym objawem, jaki napotyka lekarz weterynarii w swojej praktyce. Wystąpienie drżeń u zestresowanego wizytą psa rasy yorkshire terrier nie stanowi istotnej informacji w badaniu klinicznym, ale w innym przypadku objaw taki może wynikać z ciężkiej choroby, zagrażającej życiu zwierzęcia. W niniejszym artykule autorzy charakteryzują ruchy mimowolne i opisują wybrane choroby, którym ten objaw towarzyszy. kliknij żeby powiększyć

Płyn mózgowo-rdzeniowy - praktyczny przewodnik dla lekarza klinicysty. Cz. I. Rola, skład, lokalizacja, bariery

Autorzy: lek. wet. Magdalena Cymerman, lek. wet. Maria Skrzeczyńska


Różnorodność chorób neurologicznych często wyklucza możliwość rozpoznania choroby jedynie na podstawie obrazu klinicznego. Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) pozostaje wciąż niedocenianym "oknem" diagnostycznym do ośrodkowego układu nerwowego. Wynik badania PMR nie zawsze odpowiada na wszystkie pytania, ale dostarcza wielu cennych informacji, na podstawie których lekarz może ustalić ostateczne rozpoznanie lub stworzyć listę rozpoznań różnicowych. Celem poniższego artykułu jest przybliżenie lekarzom weterynarii zagadnienia analizy PMR, a także przekazanie informacji, które ułatwią interpretację wyniku. kliknij żeby powiększyć

Hemilaminektomia i fenestracja metodami leczenia choroby krążków międzykręgowych u psa z porażeniem kończyn miednicznych

Autor: lek. wet. Michał Mól


Choroby krążków międzykręgowych typu I według Hansena, czyli przepuklina jądra miażdżystego przez pierścień włóknisty oraz wydostanie się zwyrodniałego materiału tarczki międzykręgowej (krążka międzykręgowego) do kanału kręgowego, najczęściej występują w odcinku piersiowo-lędźwiowym u psów ras chondrodystroficznych, takich jak jamnik, pekińczyk, pudel miniaturowy czy shih tzu. Połączenie piersiowo-lędźwiowe (Th12-T13 do L1-L2) to miejsce najczęstszego występowania wszystkich zmian krążków międzykręgowych. kliknij żeby powiększyć

Choroba ebola a zwierzęta

Autor: prof. dr hab. Tadeusz Frymus


Choć choroba ebola została stwierdzona stosunkowo niedawno, znana jest już prawie 40 lat i przez ten czas zgromadzono na jej temat sporo informacji. Po raz pierwszy pojawiła się w 1976 roku, jednocześnie w dwóch ogniskach - w Sudanie i Demokratycznej Republice Konga (niedaleko rzeki Ebola). Ogółem odnotowano w nich 602 zachorowania ludzi na ostrą gorączkę krwotoczną, w tym 431 śmiertelnych. Następnie do końca 2013 roku w tych i niektórych innych państwach afrykańskich stwierdzono jeszcze mniej więcej 20 ognisk, obejmujących łącznie około 2500 zachorowań. kliknij żeby powiększyć

Aelurostrongylus abstrusus - nicień płucny kotów - nowe zagrożenie

Autorzy: lek. wet. Magdalena Frączyk, dr hab. Jakub Gawor


Aleurostrongylus abstrusus jest pasożytem płucnym nie tylko kota domowego (Felis catus), ale również innych przedstawicieli rodziny kotowatych z różnych części świata, m.in. rysia (Lynx lynx), tygrysa syberyjskiego (Panthera tigris altaica), geparda (Acinonyx jubatus), jaguara (Panthera onca) i pumy (Felis concolor). Występowanie tego nicienia stwierdzane było w Ameryce Północnej i Południowej, w Afryce, Australii oraz w Europie, szczególnie południowej. W ciągu ostatnich lat obserwuje się wzrost liczby przypadków inwazji, m.in. w Niemczech, we Włoszech, w Hiszpanii, Portugalii i na Węgrzech. kliknij żeby powiększyć

Przydatność barwionego rozmazu krwi we wczesnej diagnostyce sepsy

Autorzy: dr n. wet. Andrzej Milczak, dr hab. Jacek Madany, dr hab. Łukasz Adaszek, dr n. wet. Katarzyna Surma-Kurusiewicz, lek. wet. Dagmara Wyłupek


Sepsa jest ostrym stanem zagrożenia życia, cechującym się wysoką umieralnością. Rozpoznanie tego stanu opiera się między innymi na wykazaniu obecności drobnoustrojów we krwi. Szybka diagnoza ma kluczowe znaczenie dla leczenia sepsy. Czasem pomocne może okazać się mikroskopowe badanie krwi. Jest to prosta i szybka metoda diagnostyczna, która może być wykorzystywana przez lekarzy weterynarii w celu potwierdzenia infekcji, choć bakterie w rozmazie krwi spotyka się stosunkowo rzadko. Wyniki tego badania powinny być interpretowane z dużą ostrożnością. kliknij żeby powiększyć

Opieka weterynaryjna nad szczeniętami w hodowli. Cz. II. Szczenięta od odsadzenia

Autorzy: lek. wet. Joanna Pasikowska, lek. wet. Justyna Buczkowska, dr hab. Wojciech Niżański prof. nadzw., dr n. wet. Wiesław Bielas


Okres neonatalny, czyli poporodowy, jest to okres od urodzenia do osiągnięcia 3 tygodni życia lub do momentu kiedy szczenię zaczyna chodzić i samodzielnie oddawać mocz i kał. W ciągu tego okresu dochodzi do rozwoju i dojrzewania większości funkcji życiowych szczeniąt. W czasie od odsadzenia do osiągnięcia dojrzałości płciowej istotna jest profilaktyka chorób zakaźnych oraz inwazyjnych. Prawidłowa opieka i żywienie szczeniąt od urodzenia do osiągnięcia dojrzałości hodowlanej decydują o zdrowiu, zdolności użytkowej i płodności osobników dorosłych. Niniejsza praca prezentuje ważniejsze zagadnienia i informacje z zakresu pediatrii szczeniąt w kolejnych etapach ich rozwoju. kliknij żeby powiększyć

Fizjoterapia w leczeniu psów z chorobami ortopedycznymi i neurologicznymi

Autorzy: mgr Magdalena Juszczak, dr Barbara Juśkiewicz-Swaczyna


Początki rehabilitacji zwierząt datuje się na lata siedemdziesiąte XX wieku. Wzrosła wówczas popularność wyścigów konnych, z którymi wiązały się liczne urazy u koni. Zauważono, że ćwiczenia pomagają w powrocie zwierząt do zdrowia. W latach 90. XX wieku w Europie zaczęła się intensywnie rozwijać rehabilitacja także u psów. W 1993 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Lekarzy Weterynarii (AVMA) uważało, że usługi fizjoterapeutyczne powinny być wykonywane przez uprawnionego lekarza weterynarii lub fizjoterapeutę znającego anatomię i fizjologię zwierząt. Lekarz weterynarii powinien być liderem i przepisywać zalecenia do ćwiczeń, natomiast fizjoterapeuta odpowiada za opracowanie programu ćwiczeń oraz prowadzenie zabiegów. kliknij żeby powiększyć

Źrebię to nie "taki mały koń" - specyfika znieczulenia ogólnego źrebiąt. Cz. II. Przebieg znieczulenia

Autorzy: lek. wet. Marta Szmigielska, lek. wet. Anna Biazik, dr n. wet. Radomir Henklewski


Ze względu na niedojrzałość najważniejszych układów, w szczególności krwionośnego i oddechowego, oraz związane z tym podwyższone ryzyko w trakcie znieczulenia, nie należy przeprowadzać żadnych zabiegów wymagających znieczulenia ogólnego u źrebiąt poniżej czwartego tygodnia życia. Wyjątkiem są oczywiście zabiegi ratujące życie, tj. laparotomia, gdy przyczyną jest kolka lub pęknięcie pęcherza moczowego. W przypadkach złamań wymagających leczenia operacyjnego wielokrotnie również nie możemy odwlekać zabiegu. Musimy jednak zdawać sobie sprawę, z jak dużym ryzykiem wiąże się znieczulenie tak młodego zwierzęcia, i zrobić wszystko, żeby je zminimalizować i być przygotowanym do natychmiastowego leczenia powikłań, które mogą wystąpić. kliknij żeby powiększyć

Najczęstsze guzy skóry u świnek morskich

Autor: lek. wet. Lidia Lewandowska


U każdego gatunku zwierząt pewne rodzaje nowotworów są spotykane częściej niż inne. Chłoniakomięsak - złośliwy guz tkanki limfatycznej - jest najczęstszym nowotworem występującym u świnek morskich. Najczęstszym guzem skóry jest znamię mieszkowe, będące łagodnym nowotworem komórek podstawnych. Innymi często spotykanymi guzami skóry u świnek morskich są tłuszczaki, nabłoniaki gruczolakowate torbielowe, nowotwory gruczołu sutkowego. kliknij żeby powiększyć

ULUBIONE

Dodaj do ulubionych

Ustaw jako startową

WYSZUKIWANIE

Szukaj artykułów archiwalnych "MW"

zaawansowane

LOGOWANIE

Zaloguj się do serwisu

wpisz email

Informacje dotyczące rejestracji i logowania

ZAMIESZCZANIE PUBLIKACJI

Regulamin publikowania prac w "Magazynie Weterynaryjnym"

Wyróżnienie PTNW dla "MW"

Wyróżnienie honorowe PTNW "Resolutio pro Laude" dla redakcji czasopisma "Magazyn Weterynaryjny"

POTRZEBNA POMOC!

Jedna z naszych Koleżanek znalazła się w dramatycznej sytuacji życiowej z powodu pęknięcia tętniaka mózgu.